1973 Yom Kippoeroorlog

1973

Zoals je vast wel weet is de Grote Verzoendag de heiligste dag van het Joodse jaar. Yom Kippoer noemen zij die dag. Alles in Israël ligt dan stil. Ook het openbaar vervoer. Bijna iedere jood vast op die dag. Juist op deze dag in het jaar 1973 vallen Egypte en Syrië totaal onverwachts Israël aan. Een bloedige, laffe aanval!

Door interne problemen in eigen land zag president Sadat van Egypte een oorlog met Israël als enige oplossing.
Op de Golan-hoogte woedt de grootste tankslag uit de geschiedenis! Tijdens deze oorlog draaien de Arabieren de oliekraan dicht. Ieder land dat voor Israël is, krijgt geen olie meer. En olie is een kostbare bodemschat die in Israël en veel westerse landen niet veel voorkomt. (Olie is een belangrijke energiebron, net als bijvoorbeeld aardgas. Het is ook een grondstof voor veel kunststoffen. Als er geen olie meer beschikbaar is, of als het heel duur wordt, is dat een ramp voor de wereldeconomie.) Een sluwe zet!

Eerst leed het Israëlische leger grote verliezen, maar na enkele dagen veranderde de situatie. Israëlische troepen naderden Damascus tot op 15 km afstand. In de Sinaï werden de aanvoerlijnen voor het Egyptische tweede leger afgesneden, doordat gevechtstroepen via het Suezkanaal kans hadden gezien om achter de vijandelijke linies te komen.

De oorlog loopt uiteindelijk nog goed af voor Israël, maar duizenden militairen sneuvelen. En de economie ligt in puin. Zo eindigt de Yom Kippoeroorlog 1973.

Karakter van deze oorlog

Op de achtergrond van dit conflict speelde de Koude Oorlog tussen de Verenigde Staten en de Sovjet Unie. Syrië werd van materieel voorzien door de Sovjet Unie en Israël door de Verenigde Staten.

In deze periode bleek ook onze afhankelijkheid van de Arabische landen toen deze een boycot oplegden aan de bondgenoten van Israël. De politieke koers van de Europese Gemeenschap veranderde hierop sterk van pro-Israëlisch naar pro-Arabisch.