Wonen in een kibboets

Als je in een kibboets wilt wonen, moet je naar Israël verhuizen, want alleen daar zijn er kibboetsen. Maar wat is een kibboets eigenlijk en waarom staan ze juist in Israël? Dit artikel maakt je wegwijs in het leven in een kibboets, zonder dat je ervoor naar Israël hoeft.

De eerste kibboets

Al in de 19e eeuw zijn er Joden overal ter wereld die graag in een Joods land willen wonen. Eén Joodse groep mensen bedenkt plannen om het land van Israël steeds meer Joods te maken. Die beweging heet de Zionistische beweging. Ze kopen in 1904 grond in Palestina. Zo heette Israël toen nog. Op die grond komt vier jaar later een school met opleidingen voor Joden uit Oost-Europa. Op die school probeert men andere manieren van leven uit.

De Oost-Europese immigranten zijn teleurgesteld in de regering en de politiek en bedenken daarom een manier van leven waarbij iedereen gelijk is. Als iedereen gelijk is en alles samen deelt, zal er vrede en gerechtigheid ontstaan, denken ze. Deze gedachte gaan ze verder overdenken en zo ontstaat er langzamerhand het idee om gemeenschappen te stichten, waarbij de bewoners samen wonen en werken en het geld dat ze verdienen eerlijk verdelen. In 1910 gebeurt dit: de eerste kibboets wordt opgericht.

Wat is een kibboets

Een kibboets is een soort dorp en bedrijf tegelijk. Het ligt vaak midden in de natuur. Er staan huizen en ook altijd een groot gemeenschappelijk gebouw waarin geleefd wordt. Rond de gebouwen zijn landerijen of een wijngaard. Daar werken de mensen die in de kibboets leven. Een kibboets heeft een gemeenschappelijke ruimte waarin samen gegeten wordt. Er is ook een grote keuken waar voor de hele gemeenschap gekookt kan worden. De bewoners van de kibboets leven en werken dus met elkaar op de kibboets.

Het leven in een kibboets

De bewoners die in de eerste kibboets wonen, leven daar eigenlijk dag en nacht. Ook hun werk doen ze op de kibboets. Het werk op de kibboets wordt onderling verdeeld.

De dieren worden verzorgd en de huizen en gebouwen worden onderhouden door de inwoners zelf. De bewoners van de kibboets werken zelf op het land en zorgen voor inkomsten. Het bijzondere van een kibboets is dat de inkomsten samen gedeeld worden. Iedereen is gelijk en alles doen de inwoners van de kibboets samen. In de kibboets ben je nooit alleen. De bewoners staan altijd voor elkaar klaar. ’s Avonds eten alle leden van de kibboets samen een maaltijd die een paar inwoners gekookt hebben. Ook de avond brengen ze vaak gezamenlijk door.

Later verandert het leven op de kibboets. De bewoners van de kibboets gaan na 1990 steeds meer op zichzelf wonen en delen niet meer alles met elkaar zoals in het begin. De kibboetsen zijn steeds meer op kleine dorpen en echte bedrijven gaan lijken, maar nog steeds zorgen ze voor elkaar als dat nodig is.

De bewoners van een kibboets

In een kibboets wonen vaak Joodse mensen. Zeker toen de kibboetsen nog maar net bestonden, waren de meeste inwoners Joods. Later gingen er steeds meer niet-Joodse inwoners wonen. Ook buitenlanders die een poosje in Israël wilden wonen en werken gingen vaak als vrijwilliger in een kibboets werken. De bewoners van een kibboets heten kibboetsniks. Vroeger woonden er ook kinderen in een kibboets, maar nu niet meer.