Yad Vashem

Misschien ben jij wel eens in een museum geweest. In een museum kun je allemaal dingen bekijken en lezen. In Israel staat een heel bijzonder museum. Dit museum heet ‘Yad Vashem’. Waarom is dit museum gebouwd? Wat zou je in dit museum allemaal kunnen bekijken? Hieronder kun je dat allemaal lezen.

Gedenkteken

De naam van het Joodse museum is ‘Yad Vashem’.  Yad betekent hand of gedenkteken en Vashem is de naam van dat gedenkteken. De naam van dit museum vertelt ons eigenlijk waar dit museum voor bedoeld is. Het is een gedenkplaats. Het is een plaats om ons stil te zetten en te herinneren aan de verschrikkelijke dingen die er in het verleden zijn gebeurd.

Al eeuwen lang is er een grote haat tegen de Joden. Men noemt dat: antisemitisme. En ook nu nog worden Joden in heel veel landen gehaat. Er zijn in de geschiedenis dan ook tijden geweest dat Joden vervolgd werden en vaak gedood. Vooral in de Tweede Wereldoorlog ( 1939-1945) zijn er door nazi-Duitsland ongeveer 6 miljoen Joden omgebracht. Waaronder 1 ½ miljoen kinderen onder de 12 jaar !

Om aan deze verschrikkelijke tijd terug te denken heeft men in 1953 het ‘Yad Vashem’ museum opgericht. Elk jaar bezoeken ongeveer 1 miljoen mensen dit museum. Het museum geeft je een beeld van de verschrikkelijke dingen die tijdens de Jodenvervolging in Europa gebeurd zijn. In het museum zijn zo’n 2500 persoonlijke voorwerpen te zien die geschonken zijn door overlevenden. Er zijn ook tienduizenden persoonlijke verhalen van overlevenden op video gezet of op schrift gesteld. Verder zijn er heel erg veel foto’s uit die verschrikkelijke tijd te zien.

Hall of Names

Bij de vernietigingskampen in Duitsland en Polen werden geen begraafplaatsen, grafstenen of sporen achtergelaten om het verlies van de zes miljoen slachtoffers van de holocaust te markeren. Nee, juist niet! De nazi’s probeerden zoveel mogelijk van hun daden te verbergen.

Deze tien meter hoge ronde hal is een gedenkteken aan elke Jood die vermoord is. De foto’s en persoonlijke levensverhalen vertellen ons iets over de Joden die zijn omgekomen. Dit is een plaats waar ze worden herdacht voor de komende generaties.

Hall of Remembrance

Dit is de belangrijkste plaats in Israël waar herdenkingsbijeenkomsten zijn. Op de vloer zijn de namen van de 22 meest beruchte kampen gegraveerd. Zoals Auschwitz, Dachau, Bergen-Belsen. Deze namen zijn symbolisch voor de vele andere vernietigingskampen, concentratiekampen en doorgangskampen.
Ook brandt er in de zaal een eeuwige vlam ter herinnering aan de miljoenen vermoorde Joden.

Children’s memorial

Deze ondergrondse,uitgeholde rots is een herinnering aan de vele Joodse kinderen die zijn omgekomen tijdens de holocaust. Als je deze grot inloopt, loop je een donkere en sombere ruimte binnen. Als je naar boven kijkt schijnen er miljoenen lampjes boven je. De namen van vermoorde kinderen, hun leeftijd en land van herkomst is te horen op de achtergrond.
Hoe zou jij je voelen als je in deze donkere ruimte zou staan?

Herinneringsplaats

Bij dit museum is ook een soort tuin opgericht. Daarin staan heel veel bomen. Elke boom is een eerbewijs voor de mensen die joden hebben geholpen in de Tweede Wereldoorlog. Zo staat er ook een boom voor Corrie ten Boom.
Voor wie zou er nog meer een boom kunnen staan?

Actualiteit

Ook nu staat Yad Vashem nog volop in de belangstelling. Elke keer als er een premier of een president Israël bezoekt, gaat hij eerst naar Yad Vashem. Weet jij misschien waarom? Veel landen, waaronder ook Nederland, zijn niet trots op hun gedrag van de Tweede Wereldoorlog. Eigenlijk schamen ze zich juist voor hun gedrag. Daarom leggen ze eerst een krans in de ‘Hall of Remembrance’. Daarmee laten ze zien dat ze spijt hebben van hun gedrag en ook dat ze respect hebben voor Israël. Eigenlijk herdenken ze dan de holocaust.
Dit zei premier Balkenende in 2005 bij Yad Vashem: ‘De Tweede Wereldoorlog en de holocaust hebben ons Europeanen met schade en schande geleerd dat er universele waarden zijn die we nooit mogen opgeven. Vrijheid. Respect voor de menselijke waardigheid. Gelijkheid. Solidariteit.’