Afnemende sympathie

“Er is geen land op aarde dat het zou accepteren dat er van buiten de grenzen raketten op de eigen burgers neerkomen”. Woorden van de Amerikaanse president Obama. En dat is precies wat er in Israël gebeurt. Honderden raketten uit Gaza regenen op Israël. Heel precies zijn ze niet: ze komen regelmatig in de Gazastrook zelf neer. Maar ze boezemen de Israëlische bevolking wel grote angst in.

   Twee visies   

Wie aan de Palestijnse kant staat zal zeggen: het is geen wonder dat er beschietingen zijn vanuit Gaza. Want door de blokkade van Israël worden de inwoners van Gaza als het ware “gekneveld”. Het gevolg is dat de leefsituatie daar enorm verslechtert. Zelfs wordt beweerd dat Israël nog steeds Gaza bezet houdt!

Anderen zeggen: Hamas is en blijft zelf verantwoordelijk voor de situatie in Gaza. Bovendien is de blokkade van Gaza al versoepeld. Daarentegen komen steeds meer wapens de Gazastrook binnen, vooral uit Iran, Libië en Egypte. En Israël mag en moet zijn burgers beschermen. Media die hierover berichten vermelden vaak alleen de militaire operaties van Israël. Maar over de aanleiding wordt gezwegen: beschietingen, het plaatsen van bommen en het voorbereiden van aanslagen. Moet Israël soms wachten totdat er slachtoffers vallen?

   Steeds meer kritiek   

Het is duidelijk: het begrip voor Israël en de manier waarop de Joodse staat handelt neemt geleidelijk af. De kritiek op Israël zwelt aan. De Palestijnen worden meer en meer als slachtoffers gezien. En Israël, zegt men ook in veel westerse landen, is niet echt geïnteresseerd in vrede. Kijk maar hoeveel Joden er in (wat genoemd wordt) de “bezette gebieden” gaan wonen. Daarmee bedoelen ze vooral de Westbank en Oost-Jeruzalem. Ook Arabische landen waarmee Israël vrede heeft gesloten kijken bezorgd naar de situatie. Bijvoorbeeld wordt gevreesd dat velen van de 1,5 miljoen Gazanen zullen proberen naar Egypte te vluchten.

   Operatie "Wolkkolom"   

In het jaar 2012 zijn er aanvallen over en weer tussen Israël en Hamas. Raketten gaan richting Jeruzalem en Tel Aviv. Nu profiteert Israël van de Iron Dome, de raketafweer, die een jaar eerder is geïnstalleerd.

► Israëlische officieren, nov. 2012   beeld: IDF

In november wordt het allemaal heviger. Israël lanceert de actie “Operatie Wolkkolom”. Daarbij worden diverse terroristische locaties in Gaza gebombardeerd, zoals opslagplaatsen voor raketten. Er zijn volgens Israël 1500 doelen onder vuur genomen. De strijd duurt uiteindelijk ruim een week. Maar veel heeft het het Israël niet opgeleverd, zo lijkt het.

Later beweert Human Rights Watch, een bekende mensenrechtenorganisatie, dat Israël oorlogsmisdaden in Gaza heeft gepleegd. Een beschuldiging die nog veel vaker gehoord zal worden. Dat Hamas burgerdoelen aanvalt en slordig omgaat met de eigen bevolking wordt dan maar over het hoofd gezien. Wel wordt toegegeven dat Israël met grote precisie te werk gaat: van de meer dan duizend luchtaanvallen zijn er 99% zorgvuldig voorbereid.

   Amerikaanse inzet   

In het nieuwe jaar 2013 is er weer overleg tussen Netanyahu en Obama. Ze zijn het erover eens dat de grote vijand Iran een enorm gevaar voor Israël vormt. Want het is duidelijk dat de Iraniërs bezig zijn met de ontwikkeling van een kernwapen.

► De onderhandelaars   beeld: U.S. Department of State

In de zomer lukt het de Amerikanen om het overleg tussen Israëliërs en Palestijnen weer op gang te brengen. Het lijkt nogal gemoedelijk. De Amerikaanse minister Kerry (op de foto 2e van links) heeft een gezellig etentje met de onderhandelaars. Er komen inderdaad gesprekken, maar Hamas is er niet blij mee. Er worden zelfs weer aanvallen vanaf de Gazastrook uitgevoerd. Israël laat, om zijn goede wil te tonen, stukje bij beetje, tientallen Palestijnse gevangenen vrij, waaronder ook terroristen die voor moord zijn veroordeeld.