Ghetto Fighters' House Museum

De Joden hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog, door Nazi-Duitsland, erg veel geleden. Eerst moeten ze in aparte wijken van steden (ghetto’s) samen gaan wonen. Dan krijgen ze te maken met allerlei maatregelen, die hen uit gaan sluiten van de rest van de samenleving. Ze moeten een Jodenster op hun kleding gaan dragen, ze mogen niet meer overal komen, ze worden steeds meer achteruit gesteld (gediscrimineerd). Tenslotte worden ze naar de concentratiekampen gebracht in goederentreinen. Daar moeten de (gezonde) mannen hard werken en sterven ze door de ontberingen. De zieke mensen, de kinderen, de vrouwen en de oude mensen, worden gelijk naar de gaskamers gebracht. En zo eindigen vele Joden hun leven, in totaal maar liefst 6 miljoen. Maar er zijn ook Joden, die de gruwelen in de concentratiekampen overleven. Zij komen na de oorlog terug in Nederland. Veel Joden gaan naar Israël. In 1948 is de Israëlische staat gesticht.

De oprichters van het museum

In 1949 stichten Joodse overlevenden in de nieuwe staat Israël een museum: het Ghetto Fighters’ House (Fighters=strijders) of in het Hebreeuws: Lohamei HaGetaot. Ze willen de hele wereld laten zien, wat er gebeurd is met de Joden in de Tweede Wereldoorlog. De uitroeiing van de Joden, de Holocaust, is weerzinwekkend en verschrikkelijk geweest. Onze kinderen en de navolgende geslachten mogen dit niet vergeten.

Dit Ghetto Fighters’ House in West-Galilea, in het noorden van de nieuwe staat Israël, is het eerste museum over de Holocaust. Vooral de moed en de geestelijke overwinning (triomf) van de overlevenden staat centraal. Zij droomden van een nieuwe staat Israël, waar de Joden vrij zullen kunnen wonen. En dat is nu werkelijkheid!

Het museum is in een kibboets gebouwd. Een kibboets is een soort gemeenschap, dorp, waar men gemeenschappelijk leeft en de goederen beheert. Men wil de welvaart in de nieuwe staat bevorderen. Op de landerijen verbouwt men veel vruchten voor de bevolking.

Visie

Je kan in het museum veel zien over de verschrikkingen in de Tweede Wereldoorlog; bijvoorbeeld het ghetto van Warschau met zijn verschrikkingen. Uitgebreid wordt ingegaan op de opstand in het ghetto van 1943. Deze opstand betekende het einde van het ghetto en de dood van de meeste ghettostrijders. Maar deze opstand is het symbool geworden van het verzet van de Joden tegen Duitse streven om hen te vernietigen.

In het museum worden lezingen gehouden met als doel, om kennis en begrip bij te brengen van de gebeurtenissen, die plaats vonden. Maar men wil ook een dialoog op gang brengen, een gesprek, met degenen die nog steeds met Jodenhaat (antisemitisme) bezet zijn.

Het museum heeft een grote bibliotheek en ook worden er steeds wisselende tentoonstellingen en conferenties gehouden. Nog steeds wordt er onderzoek gedaan naar de gebeurtenissen met de Joden in vele landen, vroeger en nu. Het museum heeft (Joodse) vrienden vanuit de hele wereld, die het museum steunen.

Yad Layeled Children's Memorial Museum

Ook veel Joodse kinderen zijn in de Tweede Wereldoorlog omgekomen. Veel nu levende (oudere) Joden waren kind in de periode van de Tweede Wereldoorlog. In 1995 wordt de Yad Layeled Children's Memorial Museum opgericht. Het ligt naast het Ghetto Fighters' House. Het wil de herinnering aan de Joodse kinderen, die zijn omgekomen tijdens de Holocaust, herdenken.

Het doel van het Children's Museum is de jonge bezoekers kennis te laten maken met de wereld van de kinderen die leefden tijdens de Holocaust. Er is een ervaringslocatie waarmee ze de verschrikkingen van de Holocaust kunnen verkennen op een voor kinderen passende wijze.

Archief

Het museum bezit een archief met meer dan 2,5 miljoen objecten: brieven, certificaten, dagboeken, getuigenissen (geschreven, audio en video) films, foto’s en displays. Het materiaal komt van over heel de wereld, uit alle Joodse gemeenschappen. Het gaat over de periode tussen de Eerste Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog en tijdens de Tweede Wereldoorlog en daarna. Meer dan 250.000 objecten zijn nu via internet (online archief) beschikbaar. Het onderzoek gaat nog steeds voort.