Landbouw


Landbouw in Israël neemt in het geheel van de economie geen belangrijke plaats in, maar je moet het ook weer niet onderschatten. Israël is voor de meeste producten zelfvoorzienend: de import is kleiner dan de export. Het land wilde in de voedselvoorziening niet afhankelijk zijn van het buitenland, vooral niet als er oorlog was.

   Import en export   

Er wordt meer voedsel geproduceerd dan voor eigen gebruik nodig was; zo komt het dat er producten worden geëxporteerd zoals: rozen, meloenen, kiwi’s, aardbeien, tomaten, komkommers, pepers en avocado’s. Granen, vlees, thee, koffie, rijst en suiker zijn producten voor de import.
Citrusvruchten behoren tot de belangrijkste landbouwproducten in Israël. Verder zijn er ook tuinbouwgewassen als groenten, bloemen, katoen, dadels, olijven, amandelen, druiven, avocado’s en bananen.

Veel mensen uit de steden werken in de landbouw. Hieronder lees je over een aantal gebieden in Israël. Wat verbouwen ze daar? Hoe doen ze dat? En als er geen water is?

   Diverse gebieden   

Galilea is een vruchtbaar gebied in Palestina. In het gebied valt 600-800 mm regen per jaar en de vegetatie wordt aangeduid met ‘woud’. In Galilea is veel landbouw. Doordat er vrij veel regen valt en er veel kleine riviertjes en beekjes zijn, zijn de valleien tussen de bergen daarvoor geschikt. Het klimaat is ook heel gunstig voor de landbouw. De winters zijn er koud, maar minder extreem dan in het hogere noorden, de zomers zijn heet. De meeste landbouwproducten komen uit dit gebied.

Hoe verder naar het zuiden, hoe droger het wordt. Dit is ook in het landschap te zien. Het meest zuidelijke gedeelte gaat over in een woestijn: de Negev. Er valt per jaar 100 mm in het zuiden tot 300 mm in het noorden. Omdat er weinig water is zijn er irrigatiesystemen aangelegd. Zo wordt de woestijn toch vruchtbaar en kan deze gebruikt worden voor de landbouw. Doordat het er zo weinig regent, is het verbouwen van producten moeilijk. Daarom verbouwt men in deze woestijn de gewassen onder plastic. Hierdoor kan het water niet verdampen door de grote hitte. Een speciaal Israëlische uitvinding is de druppelirrigatie. Uit een slang met water druppelt het kostbare vocht op de gewassen. Een techniek die ook in andere landen wordt toegepast.


► Zo kun je toch landbouwgewassen telen in dit droge land!

De Karmel ligt meer naar het noorden en er valt veel meer regen dan in het centrale bergland. Hier is ook irrigatie mogelijk voor de landbouw. De temperatuur is aangenaam en de schommeling tussen zomer en winter is niet al te groot. Dit is een belangrijke streek voor de landbouw. In de oudheid was dit ook al een heel vruchtbaar gebied.

Op de Golanhoogten worden veel druiven geteeld omdat het klimaat hier uitermate geschikt voor is. Het is hier in de winter koud en er valt veel sneeuw. De zomers zijn niet al te heet.

De landbouw die je in Israël tegenkomt, is vooral in de kustgebieden, omdat het hier de vruchtbaarste streek is; olijfgaarden, verbouw van graanproducten, plantages voor citrusvruchten, bloementeelt voor export en wijnbouw.

   Weetje   

In de Thora, Gods wetten voor het volk Israël, staat dat het land elk zevende jaar moet rusten, zoals de mensen elke zevende dag moeten ophouden met werken. In dat sabbatsjaar moesten de akkers braak blijven liggen. Wat er vanzelf groeide, was voor de armen. Helaas hebben de Joden zich daar heel weinig aan gehouden. Daarover lees je ook in Lev. 26:34-35. Het lijkt dat het niet-houden van het sabbatsjaar een van de oorzaken van de ballingschap is geweest. Pas na de terugkeer uit Babel is deze regel weer ingesteld (zie Neh. 10:31).