Simchat Thora: vreugde der wet

In de Bijbel

De wet en de rechten van de Heere worden in Psalm 19 voorgesteld als heerlijk, waar en eerlijk. Er staat: “Zij zijn begeerlijker dan goud, ja dan veel fijn goud. En zoeter dan honing en honingzeem.” Ook in Psalm 119 zegt de dichter steeds dat de wet van God zo heerlijk is. Simchat Thora is een feest dat niet in de Bijbel wordt genoemd.

Hoe Simchat Thora nu gevierd wordt

Simchat Thora wordt twee dagen na het Loofhuttenfeest gevierd. Simchat Thora betekent: "Vreugde der Wet". Tijdens het feest staan niet alleen de Tien Geboden of de Wet centraal, maar de hele Thora. De Thora zijn de vijf boeken van Mozes; Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium. Voor het Joodse volk zijn dit de belangrijkste Bijbelboeken. In de synagoge wordt de Thora bewaard in een houten kast voorin, die kast heet de ark. De Thorarollen zijn met de hand geschreven op perkament, en daarom heel kostbaar. Ze zitten vaak in een mooie versierde hoes van zilver. Bij het begin van de dienst worden de Thorarollen voorzichtig in de armen genomen. Mensen dansen ermee in grote vreugde. Ook de kinderen doen daaraan mee. Zij dragen vlaggetjes en afbeeldingen van de Thora en de Tien Geboden. De allerkleinste kinderen worden door hun vaders op de schouders meegedragen. De kinderen krijgen allemaal snoepjes van de bezoekers van de synagoge. Dit is een herinnering aan Psalm 19: 11 “...en zoeter dan honig en honigzeem.”. De kinderen mogen weten dat de dienst van de Heere geen harde dienst is. Daarna komen twee bruidegoms naar de biema, de preekstoel. De eerste bruidegom heet Chatan Thora, bruidegom der wet. Hij leest de laatste verzen van het Bijbelboek Deuteronomium. Dat is het teken dat de jaarlijkse lezing van de vijf boeken van Mozes wordt afgesloten. Dan leest de andere bruidegom, de Chatan Beresjiet, bruidegom van het begin, de eerste verzen van het boek Genesis. Daarmee is een nieuw begin gemaakt met de lezing van de Thora. Joodse mensen gebruiken uit eerbied voor Gods Woord tijdens het lezen van de Thora een jad, een zilveren aanwijsstokje met een handje. We kunnen leren van het respect dat de Joden voor de wet hebben. Het is ook goed om de wet van de Heere heerlijk en volmaakt te noemen. Toch kan de wet je niet echt blij maken. De Heere heeft de Tien Geboden immers gegeven opdat wij onze zonden zouden leren kennen en belijden. Zodat wij als verloren zondaren naar Jezus, de Messias, zouden vluchten. Hij is de hemelse Bruidegom. Hij alleen kan onze zonden vergeven en ons het eeuwige leven geven. Als de Heere die genade geeft, zullen Joden en heidenen pas de echte vreugde kennen!

Weet je dat

het Hebreeuwse woord jad in onze taal 'hand' betekent? Van het Hebreeuws zijn ook Nederlandse woorden afgeleid. Denk maar aan: jatten (van: jad), en: tof (van: tov = goed) of: jofel (van jaffè = mooi).