Sjavoeot: Pinksteren

In de Bijbel

In Exodus 23:16 wordt Sjavoeot het feest van de oogst of het feest van de eerstelingen genoemd. Sjavoeot is het Hebreeuwse woord voor weken. Het is 50 dagen na de dag van de eerstelingen. In de Bijbel was het Pinksterfeest een oogstfeest. In de tabernakel en later in de tempel werd stilgestaan bij het einde van de tarweoogst. Het volk ging naar de tempel om de Heere te danken voor de oogst. Het was gebruikelijk om daar een spijsoffer te brengen. Twee broden moesten voor het aangezicht van de Heere bewogen worden, als een beweegoffer. Deze twee broden waren een beeld van de Kerk, die zal bestaan uit Joden en heidenen. Al het oude gist is weggedaan, nu zit er in de broden bij Sjavoeot nieuw gist. Dat is een symbool van de Heilige Geest. Zoals gist door het hele deeg trekt, moet de Heilige Geest door het hele leven trekken. 

Hoe Sjavoeot nu gevierd wordt

Tegenwoordig is bij Joden het oogstfeest op de achtergrond geraakt. Zij herdenken nu hoe de Heere God op de berg Sinaï de Tien geboden gegeven heeft. Daarom staat tijdens Sjavoeot het ‘leren’ centraal. Orthodoxe Joden slapen in de nacht voor het Sjavoeot niet. In de synagoge leren zij de hele nacht uit de Thora (dat zijn de vijf boeken van Mozes) en vele commentaren. De volgende dag lezen zij in de met bloemen versierde synagoge veel hoofdstukken uit de Thora maar ook uit het Bijbelboek Ruth. Ruth was tijdens de gersteoogst aan het werk op het land bij Boaz. Wij herdenken met Pinksteren dat de Heilige Geest gegeven is en dat Joden en heidenen nu één kerk vormen. Het Pinksterfeest uit het Oude Testament is in het Nieuwe Testament vervuld. In Handelingen 2 staat dat de Heilige Geest tijdens het Pinksterfeest is uitgestort. Drieduizend Joden werden op die dag bekeerd. Ondanks dat zij Christus hadden verworpen, zag God hen toch in genade aan. De Heere is niet veranderd. Ook nu nog blijft Hij uitzien naar het Joodse volk. De Heilige Geest, de Pinkstergeest, zal Joden en heidenen leiden tot Christus. In Hem is het eeuwige leven!